ตอนผมยังเด็ก ผมลองมาหมดทุกอย่าง ทุกสิ่งที่ผิด และผมไม่ได้เก็บมันไว้คนเดียว — ผมยังบอกให้คนอื่นทำตามด้วย

ยิ่งคุณโตขึ้น คุณยิ่งมองเห็นอะไรชัดขึ้น บางทีตัวผมอาจจะทนมันไหว แต่คนส่วนใหญ่ทำไม่ได้ ผมเห็นสิ่งที่มันทำลายพวกเขา และผมเลิกหลอกตัวเองว่ามันสมเหตุสมผล

แต่ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตช่วงนั้นไม่เคยมาจากสารเคมีเหล่านั้นเลย มันคือเสียงดนตรี วินาทีที่ดีเจพาคนทั้งฟลอร์เดินทางไปด้วยกัน ความรู้สึกนั้นจริงแท้ และคุณไม่จำเป็นต้องพึ่งอะไรอื่นเลยเพื่อไปถึงจุดนั้น

นี่คือเทศกาลที่ผมปรารถนาจะมีในตอนนั้น ความบ้าคลั่งเหมือนเดิม อิสรภาพเหมือนเดิม ท้องฟ้าเปิดเหมือนเดิม — และคุณได้พกความทรงจำทั้งหมดกลับบ้านไปด้วย